Колта тыгай шоям доцент

Владимир Иванов

Колта тыгай шоям доцент:
«Акет, Володя, тыйын — цент,
Окмак улат моткоч чот, нӱшкӧ.
Ит возо у книгам марла,
А возо триллерым рушла.
Тыге гына кӱзет тый кӱшкӧ.

Марла возет гын, камвозат
Да пуйто шудышто йомат.
Муаш лиеш мо ӱлнӧ имым?
Кунам книгам рушла луктат,
Вигак ушемышке пуртат,
Налат тый тушто псевдонимым».

Но мый доцент ден ӱчашем:
«Тый колышт мыйым, йолташем:
Рушла возаш ораде омыл,
Кундем поэтым чот акла.
Вет мыйым кажне пий пала,
Йомам мый тушто — тыште огыл.

Вет кӧ улам мый тыште? — «Эн!»
А тушто кӧ лиям? — Лач «член».
Тыге вет, сайын тый шоналте,
Эсогыл ял вольыкымат
Аклат гын, вуй дене шотлат,
Садлан нимат мый ом вашталте.

Тек илышем тугак кодеш.
Чонем марла возаш йодеш.
Тидлан мый жапым ом чамане.
Талант уке гын, мом ойлаш,
Огеш лий ой дене пояш,
А йот шояклан ит ӱшане.

Тыят, доцент, марий улат,
Кеч шочмо йылмым монденат,
Руаш огеш кӱл родо вожым,
Кунам, пошкудо, шоҥгемат,
Шке шочмо ялыш пӧртылат.
Да шарналтет поэтын ойжым».

Добавить комментарий